Nga Shpëtim Luku

Ilir Meta ka qene protagonist se fundmi me veprimet apo mos veprimet e tij ne dobi te paqes e kohezionit social te vendit, me cdekretimin e zgjedhjeve qe u bene ne qershor dhe caktimin e nje date tjeter, ne 13 tetor, me polemikat e shumta qe ben, me braktisjen e rolit te presidentit dhe rreshtimin e hapur ne radhet e opozites, me komentet per zgjedhjet e 30 qershorit, me sulmet ndaj faktorit nderkombetar, me sulmet ndaj Reformes ne Drejtesi etj etj.

Ne kete atmosfere te krijuar, atij iu adresua nga disa autore nje kompliment si “kafshe politike”. Me kete presupozojne nje person qe i merr 100 per qind vetes ne politike, nie individ qe mbijeton ne cdo rrethane e ben sukses ne kete aktivitetin politik.

Por a eshte vertete i tille ai?

Kjo eshte ceshtje kendveshtrimesh.. Per ata qe jane te mahnitur nga karriera e nje personi qe ska punuar asnje dite ne nje profesion te caktuar, por ka kaluar rreth 30 vite te jetes se tij si deputet i perhershem, si zv. Kryeminister e kryeminister ne moshen 30 vjecare, minister i Jashtem, Minister i Ekonomise, Kryetar Parlamenti e President, sigurisht qe epiteti “kafshe politike” eshte i perligjur.

Per te gjithe ata qe ndjehen ne konfuzion e nuk shpjegojne dot ne menyre racionale faktin se si ka mundesi qe dikush, te cilit, i eshte dokumentuar me ze dhe figure akti korruptiv, jo vetem qe nuk paguan kosto, por perkundrazi, ben akoma me perpara ne karriere, serish jane te justifikuar ta quaj e “kafshe politike”.

Te gjithe ata persona, qe admirojne jeten e luksit dhe parane, pavaresisht se si sigurohet ajo, kane te drejte ta quajne Meten “kafshe politike”. Po ashtu edhe personat qe “mrekullohen’ nga realizimi i qellimeve, kundrejt perdorimit te cdo lloj mjeti jane te lire te impresionohen e te etiketojne Ilir Meten “kafshe politike”.

Madje edhe une e kam patur nje dileme per ta quajtur te tille. Kur Ilir Meta beri ne vitin 2013 marreveshje me PS mendova se ai beri nje akt te mirefillte politik. Te ngjashem me ate levizje vizionare qe beri Michael Corleone per te kaluar nga radhet e mafias ne biznes te ligjshem. “Ka bere, cka bere deri tani, nepermjet nie veprimi te tille dhe nepermjet nie korrektese ne marreveshje do te arrije te pastroje figuren e tij nga cfare ka bere deri me sot”- mendoja ne vitin 2013.

Por Ilir Meta nuk doli dot nga natyra e nje intriganti te rendomte, qe ndryshe flet e ndryshe vepron. Me plot merite e kontribut Parlamentin e ktheu ne institucionin me banal e qesharak, per ta vijuar me pas misionin banalizues edhe me Presidencen. Sot Ilir Meta eshte nje person qe ka nie konsensus te frikshem te popullit rreth negativitetit te tij politikan e ofiqar publik. Veprimtaria e tij eshte e mos aprovuar dhe e kundershtuar nga nje mase shume e madhe njerezish.

“Fotografia” e tij ne publik eshte ajo e nje personi abuzues, shperdorues, spekulues me detyren. E nje personi qe ben te kunderten e asaj qe detyra i imponon te beje. E pra, a mund te quhet “kafshe politike”, nje person, veprimtaria e te cilit nuk ka ne asnje rast dimensionin e dobise ndaj komunitetit ne teresi?